Założenia do projektu ustawy o cudzoziemcach, przedłożone przez ministra spraw wewnętrznych i administracji.

Założenia do projektu ustawy o cudzoziemcach, przedłożone przez ministra spraw wewnętrznych i administracji.


Wydłużony o rok pobyt czasowy dla cudzoziemców oraz szybsze wydawanie zezwoleń na pobyt w Polsce, to tylko niektóre ze zmian zaproponowanych w założeniach do projektu ustawy o cudzoziemcach.

Jedną z istotnych propozycji w stosunku do obecnie obowiązującego prawa jest zmiana nazwy zezwolenia pobytowego – zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony zostanie zastąpione zezwoleniem na pobyt czasowy.

Zaproponowano wydłużenie - z 2 do 3 lat – maksymalnego okresu zezwolenia na pobyt czasowy. Przyjęte propozycje zakładają także, że wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy cudzoziemiec będzie mógł złożyć podczas swojego legalnego pobytu, w dogodnym dla siebie momencie. Teraz każdy, kto chce przedłużyć pobyt na terytorium naszego kraju, musi z takim wnioskiem wystąpić przynajmniej 45 dni przed końcem ważności wizy lub bieżącego zezwolenia na pobyt. Rozszerzono katalog przypadków, w których takie zezwolenie nie będzie udzielane. Chodzi przede wszystkim nie tylko o cudzoziemców, którzy posiadają zgodę na pobyt tolerowany, ale również o tych, którzy ubiegają się o ochronę na terytorium RP oraz tych, którym taka ochrona została już udzielona. Zezwolenie na pobyt czasowy nie obejmie również tych, którzy otrzymali decyzję o zobowiązaniu do powrotu, która nie została jeszcze wykonana.

Do ustawy zostanie włączony przepis nakazujący cudzoziemcowi złożenie wniosku osobiście, ponieważ będzie to związane z koniecznością pobrania linii papilarnych, które będą zamieszczane w karcie pobytu.

Przewidywana jest jedna procedura ubiegania się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Dotychczas wydawane dwa dokumenty, pozwalające cudzoziemcowi wykonywać w Polsce pracę, zostaną zastąpione jednym – zezwoleniem na pobyt czasowy i pracę. Nie zrezygnowano jednak całkowicie z procedury wydawania zezwoleń na pracę, które będzie uprawniało m.in. do ubiegania się o wizę w celu wykonywania pracy. Organem wydającym zezwolenie na pracę i zezwolenie na pobyt czasowy i pracę będzie wojewoda. Został on zobowiązany do zbadania czy cudzoziemiec może otrzymać zezwolenie na pobyt oraz sprawdzenia, czy pracodawca może zatrudnić cudzoziemca bez szkody dla lokalnego rynku pracy. Zmianie ulegną również przepisy dotyczące badania kryterium dochodowego cudzoziemca. Zaproponowano, by udokumentował on posiadanie źródła stabilnego i regularnego dochodu (miesięcznie) w wysokości co najmniej kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zmianie ulegną przepisy określające udzielanie zezwolenia na pobyt czasowy dla cudzoziemców zamierzających prowadzić działalność gospodarczą. Zaproponowano, by cudzoziemiec, przebywający w Polsce w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, mógł ubiegać się w ramach jednej procedury o zezwolenie, które będzie go uprawniać zarówno do wykonywania pracy w utworzonej przez siebie spółce komandytowej, spółce komandytowo-akcyjnej, spółce z o.o., jak i do pobytu w naszym kraju.

MSWiA zaproponowało także nowe rozwiązania dla cudzoziemców studiujących na polskich uczelniach. Zezwolenie na pobyt czasowy dla cudzoziemców studiujących w Polsce będzie przyznawane na okres 1 roku i 3 miesięcy. W sytuacji, gdy cudzoziemiec będzie przebywał w Polsce krócej niż 1 rok, wówczas zezwolenie będzie przyznawane na okres trwania roku akademickiego lub studiów oraz dodatkowych 3 miesięcy. Cudzoziemcy, którzy kontynuują studia na drugim lub kolejnym roku, zezwolenie na pobyt czasowy będą mogli uzyskać na okres 2 lat, a nie jak do tej pory na rok. Przewidziano także możliwość udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na okres 1 roku absolwentom polskich uczelni wyższych, poszukujących w Polsce pracy.

Obecnie wojewoda nie może przyznać studentowi kolejnego zezwolenia na pobyt, jeśli nie zaliczył on roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny semestr lub rok. Nowe rozwiązanie pozwoli wojewodzie na elastyczniejsze podejście do pobytu studentów z państw trzecich w Polsce. Będzie on mógł przyznać bądź też odmówić wydania kolejnego zezwolenia na pobyt na zasadzie uznania administracyjnego.

Cudzoziemiec będzie mógł zmienić pracę bądź też przez jeden miesiąc pozostawać bez zatrudnienia. Nie będzie się to wiązało z automatycznym cofnięciem udzielonego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Przyspieszono procedury udzielania zezwoleń na pobyt. W tym celu skrócono termin, w którym odpowiednie służby udzielają informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca może zagrażać m.in. bezpieczeństwu państwa albo porządkowi publicznemu. Dotychczasowy termin 30 dni skrócono do 15 dni roboczych. Wymóg ten nie będzie ponadto dotyczył małoletnich cudzoziemców, którzy nie ukończyli 16 lat.

Uproszczone zostaną procedury regulujące legalizację pobytu cudzoziemców, którzy są ofiarami handlu ludźmi poprzez ustanowienie, że okres przeznaczony na odzyskanie przez nich sił i podjęcie dalszych osobistych decyzji będzie uznany za legalny z mocy prawa.

Przewidziano wprowadzenie dwóch rodzajów zezwoleń na czas nieoznaczony – zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE oraz zezwolenia na pobyt stały. Cudzoziemiec ubiegający się o pobyt stały oraz zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE musi wykazać się znajomością języka polskiego na poziomie przynajmniej A2, która zostanie potwierdzona urzędowo. Składanie wniosków o pobyt stały oraz zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE musi być wykonane osobiście z uwagi na pobranie danych biometrycznych.

W projekcie przewidziano nowe procedury w zakresie wydalania cudzoziemców z terytorium Polski. Obecnie wydawane decyzje o wydaleniu cudzoziemca z Polski i o zobowiązaniu cudzoziemca państw trzecich do opuszczenia naszego kraju zostały zastąpione wydawaniem decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu.

Termin dobrowolnego powrotu cudzoziemca będzie wynosił zasadniczo od 7 do 30 dni. Jednak w razie konieczności termin ten będzie mógł być wydłużony do 1 roku. Teraz, gdy cudzoziemiec otrzymuje decyzję o wydaleniu musi w ciągu 14 dni opuścić Polskę.

Decyzja o zobowiązaniu do powrotu, będzie zawierała zakaz ponownego wjazdu na terytorium Polski lub państw obszaru Schengen. Zakaz będzie określany indywidualnie i może wynosić od 6 miesięcy do 5 lat, w granicach określonych przepisami nowej ustawy. Jeżeli cudzoziemiec w terminie wykona pierwszą decyzję o zobowiązaniu do powrotu, to mimo orzeczonego zakazu ponownego wjazdu nie będzie wpisany do wykazu osób niepożądanych.

Zakaz ponownego wjazdu do Polski lub państw Schengen nie będzie orzekany, gdy cudzoziemcowi udzielono pomocy w jego dobrowolnym powrocie. W przypadku niewykonalności decyzji o zobowiązaniu do powrotu lub niemożności udzielenia cudzoziemcowi ochrony humanitarnej, właściwy organ Straży Granicznej będzie mógł wystąpić do wojewody o wydanie zgody na pobyt tolerowany. Osoby, które otrzymają taką zgodę, będą dysponować dokumentem, który nie będzie upoważniał do przekraczania granicy ani podróżowania po strefie Schengen. Odmowa wydania zgody na pobyt tolerowany będzie uzależniona od względów obronności i bezpieczeństwa państwa i bezpieczeństwa porządku publicznego.

Zgodnie z założeniami do projektu ustawy o cudzoziemcach, szef Urzędu ds. Cudzoziemców będzie tworzył i prowadził krajowy zbiór rejestrów, ewidencji i wykazu w sprawach cudzoziemców pod nazwą „System Pobyt”. Dane z tego rejestru będą przekazywane m.in.: Policji, Straży Granicznej, sądom, prokuraturze, wojewodom, Służbie Celnej, niektórym ministrom, organom kontroli skarbowej, itp.


Zobacz także