Ustawa o zmianie ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego „Program ochrony brzegów morskich”

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego „Program ochrony brzegów morskich”, przedłożony przez ministra infrastruktury i rozwoju.


Zmiany wprowadzone do ustawy umożliwią urzędom morskim sprawniejsze wykonywanie obowiązków dotyczących budowy, utrzymania i ochrony umocnień brzegowych, wydm i zalesień ochronnych w pasie technicznym wybrzeża oraz reagowanie na zagrożenia związane z erozją brzegu morskiego.

Działania dotyczące ochrony wybrzeża przewidują dokumenty rządowe. W przyjętym przez rząd w październiku 2014 r. Strategicznym planie adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020 (z perspektywą do roku 2030) określono wpływ zmian klimatu na wrażliwe sektory i obszary, w tym strefę wybrzeża. Podejmowanie działań na rzecz ochrony brzegu morskiego przewiduje także dokument rządowy „Polityka morska Rzeczypospolitej Polskiej do roku 2020 (z perspektywą do roku 2030)”.

„Program ochrony brzegów morskich” zawiera działania, których celem jest:

  • wzmocnienie i utrzymanie systemu zabezpieczenia przeciwpowodziowego terenów nadmorskich,
  • stabilizacja linii brzegowej, zapobieganie erozji i zanikowi plaż oraz degradacji klifów,
  • prowadzenie i rozszerzanie zakresu monitoringu stanu wybrzeża morskiego i strefy wód przybrzeżnych.

Do obowiązującej ustawy wprowadzono zmiany. Jedna z nich dotyczy zdefiniowania bezpieczeństwa brzegu morskiego przez jego odporność na sytuację sztormową o określonym prawdopodobieństwie zdarzenia. Bezpieczeństwo brzegu to nadanie określonemu odcinkowi brzegowemu poziomu bezpieczeństwa, który musi być spełniony przez system ochrony, czyli: wydmę przednią, plażę i podbrzeże wraz z ewentualnym systemem budowli chroniących brzeg.

Zaktualizowano listę odcinków brzegu morskiego przeznaczonych do działań ochronnych, które znajdują się w załączniku do ustawy. Zrezygnowano z przyporządkowania kwot przeznaczonych na finansowanie zadań ujętych w programie do konkretnych odcinków. Dzięki temu możliwe będzie lepsze, bardziej elastyczne wydatkowanie środków na realizację zintegrowanych projektów ochrony brzegów morskich.

Uszczegółowiono zakres monitoringu brzegu morskiego oraz wprowadzono finansowanie monitoringu wykonywanego na całym brzegu morskim.

Obserwowane i przewidywane zmiany klimatu mają negatywny wpływ na funkcjonowanie strefy brzegowej.

Zjawiska takie jak: wzrost poziomu morza oraz większa częstotliwość powodzi sztormowych prowadzą do zalewania terenów nisko położonych, degradacji nadmorskich klifów i brzegu morskiego oraz zniszczeń infrastruktury przybrzeżnej. Proces erozji brzegów przyspieszają coraz cieplejsze zimy – brak ujemnych temperatur oraz pokrywy lodowej zmniejsza odporność brzegu na rozmywanie. Efektem tego jest poważne zagrożenie powodziowe terenów nadmorskich. Większa część polskiego brzegu to odcinki erozyjne. Z tego względu istotne jest wprowadzenie obowiązku monitoringu całego wybrzeża, a nie tylko odcinków wyznaczonych do najpilniejszej ochrony.

Program finansowany jest z budżetu państwa oraz z innych źródeł –  maksymalny limit wydatków budżetowych na cały okres realizacji (lata 2004 – 2023) to 911 mln zł,  przy czym minimalna roczna kwota wydatków budżetu państwa wynosi 34 mln zł.


Zobacz także