Uchwała w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kraju 2020 – Aktywne społeczeństwo, konkurencyjna gospodarka, sprawne państwo, przedłożona przez ministra rozwoju regionalnego

Uchwała w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kraju 2020 – Aktywne społeczeństwo, konkurencyjna gospodarka, sprawne państwo, przedłożona przez ministra rozwoju regionalnego


Strategia Rozwoju Kraju 2020 to dokument przedstawiający strategiczne zadania państwa w perspektywie średniookresowej (ŚSRK), których realizacja ma przyczynić się do lepszego rozwoju Polski. Strategia jest elementem nowego systemu zarządzania rozwojem kraju, którego podstawy określono w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz założeniach systemu zarządzania rozwojem Polski. Ma integrować wokół celów strategicznych wszystkie podmioty publiczne, a także środowiska społeczne i gospodarcze, które uczestniczą w procesach rozwojowych i mogą je wspomagać na szczeblu centralnym oraz regionalnym. Dokument ten zastąpi SRK 2007-2015.

Należy podkreślić, że najbliższe lata będą kluczowe dla rozwoju gospodarczego Polski. Ma to być dekada równoważenia finansów publicznych i zwiększania oszczędności – przy równolegle trwającym rozwoju opartym na likwidowaniu najpoważniejszych barier, w tym zwłaszcza odrabianiu zaległości infrastrukturalnych. Rozwój naszego kraju musi w coraz większym stopniu opierać się na: edukacji, cyfryzacji i innowacyjności. W 2020 r. Polska ma osiągnąć 74-79 proc. średniego unijnego PKB per capita. Dużym wyzwaniem będzie odpowiednie połączenie rozwoju gospodarczego z wymogami ochrony środowiska. Do zrealizowania tych zamierzeń niezbędne jest wykonanie zadań wskazanych w ŚSRK, której głównym celem jest wzmocnienie i wykorzystanie gospodarczych, społecznych oraz instytucjonalnych potencjałów zapewniających szybszy i zrównoważony rozwój kraju oraz poprawę życia ludności. Najważniejsze zadania będą realizowane w 3 obszarach strategicznych: sprawne i efektywne państwo, konkurencyjna gospodarka, spójność społeczna i terytorialna.

Sprawne państwo jest: przejrzyste, przyjazne, pomocnicze i partypacyjne. Jego sprawność zależy od sprawności instytucji i zdolności przeprowadzania reform w warunkach współpracy i akceptacji społecznej, przy dysponowaniu ograniczonymi środkami. Dlatego konieczne będzie dokończenie procesu przechodzenia od administrowania do zarządzania rozwojem, prowadzącego do zwiększenia efektywności instytucji publicznych. Mają one też być dostępne dla obywatela, otwarte na jego potrzeby oraz wspomagać obywatelskie i społeczne inicjatywy. Sprawne państwo to sprawna administracja i lepsza komunikacja obywateli z instytucjami publicznymi. Dlatego przewidziano utworzenie jednego centrum informatycznego dla całej administracji rządowej, a także stworzenie warunków umożliwiających udostępnianie jak najszerszego zakresu usług publicznych świadczonych elektronicznie, czyli załatwianie spraw urzędowych na odległość.

Podejmowane będą także działania służące poprawie tworzonego prawa. Jego jakość determinuje sposób funkcjonowania państwa, przesądza o skuteczności działania organów państwa, wpływa na standard życia obywateli, decyduje o konkurencyjności gospodarki. Dlatego polskie prawo ma większym stopniu sprzyjać rozwojowi przedsiębiorczości i być przyjazne obywatelowi. Do efektywnego zarządzania państwem konieczne będzie także zapewnienie ładu przestrzennego – pokrycie planami zagospodarowania przestrzennego większej powierzchni kraju, a obowiązkowo terenów rozwojowych.

Konsekwentnie kontynuowana będzie reforma wymiaru sprawiedliwości, której celem będzie zwiększenie sprawności, jakości i efektywności funkcjonowania sądownictwa, z zastosowaniem nowoczesnych technologii informatycznych.
Potrzebny jest także dalszy rozwój kapitału społecznego. To jedno z najważniejszych wyzwań przed jakim stoi Polska. Rozwój takiego kapitału oznacza większe zaangażowanie obywateli w działania polityczno-społeczne i rozwojowe. Aby stymulować rozwój kapitału społecznego państwo będzie wzmacniać postawy aktywnego, świadomego obywatelstwa, a także postawy proprzedsiębiorcze i proinnowacyjne. Podejmowane będą działania zwiększające aktywność zawodową, zwłaszcza wśród ludzi młodych i niepełnosprawnych. Do programów nauczania zostaną włączone w większym stopniu zagadnienia obejmujące edukację obywatelską, kulturalną i medialną oraz rozwijające kreatywne myślenie i umiejętność współpracy. Wzrośnie znaczenie uczenia się przez całe życie (life long learning). Szkolnictwo wyższe ma funkcjonować według modelu uniwersytetu trzeciej generacji, tj. łączącego rolę edukacyjną i badawczą z wdrażaniem innowacji i biznesem. Wzmocnieniu ulegną jego związki z przemysłem. Promowana będzie idea wolontariatu. Planowane jest większe włączenie obywateli w proces stanowienia prawa (chodzi o łatwiejsze korzystanie z referendum, wprowadzenie nowych metod głosowania w wyborach powszechnych, cyfryzację konsultacji społecznych).
Realizowane będą zadania zapewniające obywatelom bezpieczeństwo. Chodzi przede wszystkim o bezpieczeństwo: narodowe, zdrowotne i na drogach.

W strategii dużo miejsca poświęcono także stworzeniu konkurencyjnej gospodarki. Priorytetem będzie poprawa sytuacji finansów publicznych. Chodzi nie tylko o zmniejszenie deficytu sektora finansów publicznych i utrwalenie pozytywnych zmian (osiągniecie i utrzymanie średniookresowego celu budżetowego), ale także o zabezpieczenie środków na inwestycje prorozwojowe oraz stworzenie zachęt do intensywniejszego inwestowania, oszczędzania i pracy.
Oznacza to, że z jednej strony konieczne będzie podjęcie wielu działań służących dalszemu równoważeniu finansów publicznych, z drugiej – zwiększenie środków na działania prorozwojowe, efektywniejsze ich wydatkowanie, a także poszukiwanie pozabudżetowych źródeł finansowania. Wskazane jest lepsze wykorzystywanie partnerstwa publiczno-prywatnego, a nawet publiczno-prywatno-społecznego, jako źródła finansowania przedsięwzięć rozwojowych. Dostępne środki budżetowe zostaną przeznaczone na przede wszystkim na dziedziny, które w największym stopniu przyczynią się do zwiększenia konkurencyjności gospodarki. Wydatki będą koncentrować się na działaniach rozwojowych (edukacja, zdrowie, transport, infrastruktura telekomunikacyjna i środowiskowa, badania i rozwój, kultura).
Polska gospodarka będzie w coraz większym stopniu oparta na wiedzy. Podejmowane będą działania służące zwiększeniu jej produktywności oraz wydajności pracy. Realizowane będą zadania mające na celu wzrost udziału przemysłów i usług średnio oraz wysoko zaawansowanych technologicznie. Przewidywane jest także zwiększenie konkurencyjności sektora rolno-spożywczego i jego modernizacja.

Konieczna będzie poprawa warunków do prowadzenia działalności gospodarczej. Do 2015 r. niezbędna jest redukcja zbędnych obciążeń i barier administracyjnych, a po 2015 r. – pełny rozwój cyfrowych usług publicznych (e-administracja), tak aby przedsiębiorca mógł załatwić większość spraw administracyjnych przez internet.

Prowadzone będą działania zmierzające do zwiększenia innowacyjności gospodarki. Promowane będzie szerokie postrzeganie innowacji, czyli nie tylko w wymiarze technologicznym i produktowym, ale także organizacyjnym, procesowym, marketingowym, a także usług. Kreowane będzie zapotrzebowanie na wyniki badań naukowych, które są podstawą innowacyjnej gospodarki. Niezbędne będzie zwiększenie wykorzystania rozwiązań innowacyjnych. Przeprowadzona zostanie przebudowa systemu wspierania innowacji oraz sektora badawczo-rozwojowego. Konieczne będzie zapewnienie powszechnego dostępu do szerokopasmowego internetu, a także upowszechnianie wykorzystania technologii cyfrowych (budowanie Polski cyfrowej). Niezwykle istotne będzie zwiększenie efektywności transportu, ponieważ polska infrastruktura transportowa jest jednym z najsłabszych elementów polskiej gospodarki.

W obszarze spójności społecznej i terytorialnej priorytetowe będzie zwiększenie aktywności osób wykluczonych i zagrożonych wykluczeniem społecznym, a także zmniejszenie ubóstwa w grupach najbardziej nim zagrożonych. Przewidziano wzmocnienie mechanizmów terytorialnego równoważenia rozwoju oraz założono integrację przestrzenną konieczną do rozwijania i pełnego wykorzystania potencjałów regionalnych. Przewidywane jest wzmacnianie ośrodków wojewódzkich, tworzenie warunków dla rozwoju ośrodków regionalnych, subregionalnych i lokalnych oraz wzmacniania potencjału obszarów wiejskich.

Sfinansowanie wszystkich priorytetów rozwojowych przewidzianych do zrealizowania do 2020 r. będzie wymagało zaangażowania znacznych środków publicznych (krajowych i unijnych). Aby możliwa była realizacja przedsięwzięć rozwojowych – przy zachowaniu stabilności makroekonomicznej kraju – publiczne nakłady na tego typu działania powinny w 2020 r. osiągnąć 17,6 proc. PKB. Założono, że 23-25 proc. wydatków rozwojowych będzie finansowane środkami unijnymi.






 


Zobacz także