Uchwała w sprawie przyjęcia programu pod nazwą „Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji”

Rada Ministrów podjęła uchwałę w sprawie przyjęcia programu pod nazwą „Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji”, przedłożoną przez ministra pracy i polityki społecznej.


„Krajowy Program Przeciwdziałania Ubóstwu i Wykluczeniu Społecznemu 2020. Nowy wymiar aktywnej integracji” jest dokumentem operacyjno-wdrożeniowym. Ustanowiono go w celu realizacji średniookresowej strategii rozwoju kraju – „Strategii Rozwoju Kraju 2020”, Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego, Strategii Rozwoju Kapitału Społecznego, Krajowej Strategii Rozwoju Regionalnego oraz innych strategii rozwoju.

W opracowywaniu dokumentu uczestniczyli przedstawiciele administracji publicznej oraz eksperci organizacji obywatelskich i instytucji naukowych. Projekt programu był poddany szerokim konsultacjom społecznym.

W dokumencie przedstawiono projektowaną politykę państwa w zakresie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym.

Celem głównym programu jest trwałe zmniejszenie liczby osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym o 1,5 mln oraz wzrost spójności społecznej. Ma on być osiągnięty do końca 2020 r. przez realizację celów operacyjnych:

Usługi służące aktywności i profilaktyce – ograniczenie wykluczenia dzieci i młodzieży
 

Najważniejsze będzie zapewnienie rodzinom z dziećmi dostępu do wysokiej jakości usług społecznych, co zwiększy szanse aktywizacji rodziców oraz zapewni profilaktykę zapobiegania ubóstwu.

Pozostałe rezultaty to:

  • objęcie 1,1 mln dzieci dożywaniem przez cały rok;
  • zwiększenie wsparcia dla rodzin wielodzietnych i rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi;
  • zwiększenie liczby rodzin objętych działaniami asystenta rodziny;
  • wzrost odsetka dzieci w wieku 0-3 lata objętych opieką instytucjonalną do 33 proc.;
  • wzrost odsetka dzieci w wieku 3-5 lat objętych opieką instytucjonalną do 90 proc.;
  • zwiększenie liczby placówek wsparcia dziennego;
  • objęcie wszystkich noworodków programem badań populacyjnych i diagnostyki;
  • zapewnienie wsparcia publicznych służb zatrudnienia wszystkim osobom, które chcą powrócić do aktywności zawodowej po okresie przerwy na macierzyństwo lub opieki nad osobą zależną;
  • wdrożenie elastycznych form zatrudnienia i telepracy we wszystkich instytucjach publicznych.

Gwarancje dla przyszłości młodzieży – stworzenie młodzieży szansy wejścia na rynek pracy i zakładania rodzin
 

Zasadniczym efektem powinno być stworzenie spójnego systemu działań edukacyjnych, społecznych i zawodowych, który przygotuje młodzież do wejścia na rynek pracy, umożliwi zdobycie niezbędnych kompetencji i umiejętności ułatwiających włączenie społeczne, aktywność zawodową, a także rozwój rodziny.

Pozostałe oczekiwane rezultaty to m.in.:

  • objęcie wszystkich szkół podstawowych i ponadpodstawowych zintegrowanymi działaniami na rzecz wyrównywania szans dzieci i młodzieży;
  • objęcie 40 proc. gmin systemowym wsparciem, które podjęły się tworzenia i rozwoju placówek wsparcia dziennego dla młodzieży;
  • wdrożenie do 2016 r. podstawy programowej, zwłaszcza w tych obszarach, które przyczyniają się do rzeczywistego nabywania kompetencji społecznych;
  • poprawa kompetencji cyfrowych dzieci i młodzieży;
  • zintegrowanie i rozbudowa systemu doradztwa zawodowego dla młodzieży;
  • rozwój szkolnictwa zawodowego, współpracującego z przedsiębiorcami;
  • wdrożenie innowacyjnych form aktywizacji zawodowej młodzieży opartych na partnerstwie publiczno-prywatnym;
  • zapewnienie mieszkań chronionych dla opuszczających placówki opiekuńczo-wychowawcze i wychowanków rodzinnej pieczy zastępczej.

Aktywna osoba i zintegrowana rodzina – odpowiedzialne lokalne środowisko
 

W tym przypadku podstawowym efektem ma być rozwój systemu aktywnej integracji, działającego na rzecz aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym osób, rodzin i środowisk zagrożonych wykluczeniem. Chodzi o łączenie ról społecznych, zawodowych i rodzinnych oraz zwiększenie znaczenia społeczności lokalnej z wykorzystaniem partnerstwa publiczno-społecznego.

Inne przewidywane efekty to m.in.:

  • wdrożenie we wszystkich instytucjach pomocy społecznej zintegrowanego systemu usług społecznych i pracy socjalnej opartego o instrumenty aktywnej integracji;
  • objęcie najbardziej zagrożonych marginalizacją wspólnot samorządowych działaniami rewitalizacji społecznej i organizacji społeczności lokalnej;
  • realizacja co najmniej 50 proc. usług społecznych przez podmioty ekonomii społecznej;
  • dokonanie do 2016 r. reformy służb społecznych i publicznych służb zatrudnienia wraz z nowym systemem programowania i finansowania;
  • zmiana od 2016 r. systemu aktywizacji osób niepełnosprawnych;
  • poprawa dostępu do usług medycznych;
  • stworzenie silnych ośrodków kreowania i realizowania polityki społecznej w województwach wraz z obserwatoriami integracji społecznej.

Zapobieganie niepewności mieszkaniowej
 

Najważniejsze będzie zapewnienie dostępu do niedrogich mieszkań na wynajem, co zwiększy bezpieczeństwo rodzin i umożliwi ich aktywizację zawodową. Ważne też będzie zapobieganie utracie mieszkania i bezdomności, które powodują wykluczenie społeczne.

Kolejne rezultaty to m.in.:

  • przygotowanie i wdrożenie do 2015 r. działań rozwojowych obejmujących rozwój mieszkalnictwa  społecznego oraz uporządkowanie odpowiedzialności gmin za jego rozwój;
  • zwiększenie wsparcia finansowego m.in. na tworzenie lokali socjalnych i mieszkań chronionych;
  • wdrożenie do 2015 r. rozwiązań koordynujących działania służb społecznych wobec osób zagrożonych eksmisjami, mającymi na celu prewencję i działania aktywizujące;
  • wprowadzenie problematyki bezdomności do wszystkich lokalnych strategii polityki społecznej.

Seniorzy – bezpieczni, aktywni i potrzebni
 

Podstawowy efekt realizowanych działań to zapewnienie osobom starszym i niepełnosprawnym przyjaznych form opieki i aktywnego spędzania czasu oraz możliwości włączenia się do życia społecznego.

Ponadto oczekiwane jest np.:

  • wdrożenie rozwiązań promujących aktywność zawodową osób starszych;
  • wdrażanie rozwiązań poprawiających ergonomię pracy tam, gdzie zatrudnione są osoby starsze;
  • wdrożenie od 2016 r. systemu finansowania i systemu organizacyjnego usług opiekuńczych opartych na partnerstwie publiczno-prywatnym;
  • rozwój dziennych, środowiskowych form opieki nad osobami starszymi;
  • wdrożenie standardów opieki nad osobami w podeszłym wieku;
  • rozwój działań edukacyjnych adresowanych do seniorów, w tym przez uniwersytety trzeciego wieku;
  • rozwój klubów seniora, w tym klubów rozwijających pasje i zainteresowania starszych osób.

Finansowanie działań programu planowane jest zarówno ze środków budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, środków prywatnych oraz środków funduszy europejskich, zwłaszcza Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach krajowego programu operacyjnego oraz regionalnych programów operacyjnych.


Zobacz także