Uchwała w sprawie polityki morskiej Rzeczypospolitej Polskiej do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku)

Rada Ministrów podjęła uchwałę w sprawie polityki morskiej Rzeczypospolitej Polskiej do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku), przedłożoną przez ministra infrastruktury i rozwoju.


Polska polityka morska ma się opierać na konstytucyjnej zasadzie zrównoważonego rozwoju i powinna przynosić wymierne korzyści obywatelom i gospodarce narodowej, wynikające z nadmorskiego położenia naszego kraju oraz zasobów morskich. Wykorzystanie potencjału polskiego morza i rozwój polskich portów premier Ewa Kopacz zapowiedziała w exposé.

Celem strategicznym polityki morskiej będzie zwiększenie udziału sektora gospodarki morskiej w PKB oraz wzrost zatrudnienia w gospodarce morskiej.

Priorytetowe kierunki rozwoju polityki morskiej obejmują: wzmocnienie pozycji polskich portów morskich, zwiększenie konkurencyjności transportu morskiego i zapewnienie bezpieczeństwa na morzu. Ważna będzie także poprawa stanu środowiska morskiego i ochrona brzegu morskiego, stworzenie warunków do rozwoju gospodarki morskiej opartej na wiedzy, racjonalne korzystanie z zasobów naturalnych środowiska morskiego. Istotne jest także zrównoważone zarządzanie rybołówstwem morskim oraz usprawnienie zarządzania morskiego.

Porty morskie są istotnym elementem infrastruktury państwa, łączącym transport lądowy z morskim. Portami o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej są porty w Gdańsku, Gdyni, Szczecinie i Świnoujściu. Ich rozwój zakłada realizację przedsięwzięć poprawiających dostęp do nich od strony morza i lądu. Istotna będzie też budowa i modernizacja nabrzeży, połączeń drogowych i kolejowych na ich terenie. W ramach rozwoju porty te mają uzyskać status centrów transportowo-logistycznych w regionie Morza Bałtyckiego, obsługujących również Europę Środowo-Wschodnią. Planowany jest też rozwój funkcji intermodalnych w portach będących elementami sieci TEN-T oraz zielonych korytarzy transportowych. Wszystkie te działania powinny wzmocnić pozycję polskich portów w regionie Bałtyku i transeuropejskiej sieci transportowej.

W celu zwiększenia konkurencyjności transportu morskiego założono stworzenie korzystnych warunków do rejestrowania statków pod polską banderą przez przedsiębiorców żeglugowych (chodzi o obniżenie kosztów prowadzenia przez nich działalności gospodarczej). Konieczne jest również stworzenie dobrych warunków zatrudnienia i pracy na statkach. Niezbędne będzie podniesienie poziomu świadczonych usług związanych z obsługą statków i ładunków w portach. Zostanie w nich wdrożony model single window, tj. możliwość odprawy towarów w jednym miejscu i czasie przez odpowiednie służby. Z kolei dalszy rozwój polskich stoczni zapewni produkcja statków i obiektów pływających zawansowanych technologicznie, w tym jednostek z napędem ekologicznym, tzw. „zielonych statków”. Oznacza to konieczność tworzenia warunków do rozwoju innowacyjnych technik i technologii, czyli w praktyce przeznaczanie środków na badania i rozwój. Efektem tych działań będzie stworzenie nowoczesnego i dobrze zarządzanego sektora morskiego.

Polska będzie także szczególnie dbała o poziom bezpieczeństwa morskiego, zwłaszcza że według prognoz w ciągu kilku najbliższych lat ruch statków na Morzu Bałtyckim może wzrosnąć dwu-, trzykrotnie, co zwiększy prawdopodobieństwo występowania wypadków morskich i rozlewów olejowych. Monitoring i koordynacja ruchu statków ograniczą ryzyko wypadków wynikające z natężonej żeglugi. Także prowadzone inspekcje zwiększą poziom bezpieczeństwa floty w polskich obszarach morskich. Powstanie elektroniczna baza danych o polskich statkach, zakończy się budowa Krajowego Systemu Bezpieczeństwa Morskiego, uruchomiony zostanie sprawny mechanizm wymiany informacji morskiej. 

Kierunki rozwoju polityki morskiej wpisują się przede wszystkim w cele Długookresowej Strategii Rozwoju Kraju Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności i Strategii Rozwoju Transportu do roku 2020 (z perspektywą do 2030 roku). 


Zobacz także