Stanowisko wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego (druk nr 2481)

Rada Ministrów zajęła stanowisko wobec senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego (druk nr 2481), przedłożone przez ministra sprawiedliwości.


Rząd pozytywnie opiniuje senacką propozycję przyznania rekompensaty za represje związane z prowadzeniem działalności niepodległościowej i opowiada się za skierowaniem projektu nowelizacji ustawy do dalszych prac legislacyjnych, ale z zastrzeżeniem dopracowania niektórych przepisów.

Zdaniem Rady Ministrów, konieczne jest doprecyzowanie używanych w projekcie nowelizacji pojęć: „pełnienie służby wojskowej” i „wojskowy obóz specjalny”. Chodzi o to, aby jednoznacznie ograniczyć krąg uprawnionych do ubiegania się o odszkodowanie lub zadośćuczynienie wyłącznie do osób pełniących przymusową służbę wojskową w wojskowych obozach specjalnych w okresie od listopada 1982 r. do lutego 1983 r.

Według rządu, należy także zrezygnować z zapisu, że roszczenia tych osób nie będą podlegały przedawnieniu. Przede wszystkim ustawa nie zawiera przepisu wyłączającego przedawnienie roszczeń przysługujących osobom, wobec których wydano decyzje o internowaniu w związku z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego. Oznacza to, że na podstawie obowiązującego prawa roszczenia te przedawniają się. Ze względu na podobieństwo obydwu grup nie ma uzasadnienia, aby roszczenia jednej z nich były traktowane w sposób szczególny.

Rząd podkreśla także, że wejście w życie znowelizowanej regulacji spowoduje skutki finansowe dla budżetu państwa. Wzrosną wydatki na wypłatę odszkodowań. Trudno jest też oszacować, ile osób będzie się ubiegać o odszkodowanie lub zadośćuczynienie na podstawie zmienionych przepisów. Przyjmując, że o odszkodowanie wystąpi ok. 1.600 osób (tyle wskazali senatorowie), przy jego średniej wysokości ok. 21.000 zł (tyle było w latach 2009-2013), to łączny koszt regulacji wyniesie ok. 33.600.000 zł. Poza tym, koszty tej zmiany nie będą ponoszone w jednym roku, bo w ustawie nie określono tak ścisłych ram czasowych jej realizacji. 


Zobacz także