Stanowisko Polski na posiedzenie Rady Europejskiej w dniach 7-8 lutego 2013, przedłożone przez ministra spraw zagranicznych

W dokumencie przedstawiono stanowisko, jakie Polska zaprezentuje wobec zagadnień, które będą przedmiotem posiedzenia Rady Europejskiej w dniach 7-8 lutego 2013 w Brukseli.


Najważniejsze elementy tego stanowiska dotyczą następujących zagadnień:

Handel

W ocenie Polski należy podjąć aktywne działania wzmacniające pozycję Unii Europejskiej w gospodarce światowej. Szczególnie dotyczy to: zintensyfikowania współpracy gospodarczo-handlowej z najbliższymi sąsiadami (kraje Partnerstwa Wschodniego, Rosja, kraje Południowego Sąsiedztwa), bliższych relacji transatlantyckich (Kanada, USA), zacieśnienia współpracy z Japonią oraz przyjęcia spójnej gospodarczo-handlowej strategii UE wobec Chin.

Istotną kwestią dla Polski jest doprowadzenie do jak najszybszego podpisania 
i tymczasowego stosowania umowy z Ukrainą (AA/DCFTA) i potwierdzenie, że część handlowa umowy wejdzie tymczasowo w życie od momentu podpisania podczas szczytu PW w Wilnie w listopadzie br. Szczyt w Wilnie powinien być również okazją do ogłoszenia zakończenia negocjacji umów handlowych z partnerami regionu: Armenią, Gruzją i Mołdawią.

Polska uważa, że ważnym instrumentem służącym wychodzeniu z kryzysu może być liberalizacja handlu w drodze negocjacji wielostronnych na forum WTO.

Stosunki zewnętrzne

Polska popiera wysiłki na rzecz przemian demokratycznych w państwach arabskich. Deklaruje swoje uczestnictwo w działaniach podejmowanych przez Unię Europejską na rzecz przemian w tym regionie, szczególnie w odniesieniu do Tunezji, Egiptu i Libii.

Wspiera także wysiłki na rzecz przezwyciężenia konfliktu syryjskiego, który może zagrozić stabilizacji całego regionu. W 2012 r. Polska przeznaczyła 4,3 mln zł na pomoc humanitarną dla Syrii, rozważa też dalsze działania humanitarne w 2013 r.

Polska deklaruje również wsparcie dla władz libijskich w dziedzinie bezpieczeństwa 
i ochrony granic. Zamierza się włączyć w działania unijne, w tym w planowaną misję WPBiO. Polska rozważa udział w programie rozminowywania.

Wieloletnie Ramy Finansowe

W ocenie Polski projekt Wieloletnich Ram Finansowych, przedstawiony przez Komisję Europejską, był próbą wypośrodkowania różnych interesów państw członkowskich. 
W przypadku konieczności wprowadzenia cięć, Polska stoi na stanowisku, by dotyczyły one tych działów budżetu, które wzrosły realnie najbardziej w stosunku do lat 2007-2013 lub roku 2013.

Polska popiera podejście, zgodnie z którym polityka spójności, obejmując wszystkie regiony UE, powinna koncentrować środki na tych najsłabiej rozwiniętych. Z tego względu sprzeciwiamy się ograniczaniu budżetu przeznaczanego z polityki spójności na kraje najbiedniejsze, ponieważ w dłuższej perspektywie powodować to będzie dalsze pogłębianie się różnic między krajami bogatymi i biednymi. Byłoby to również sprzeczne z zasadą solidarności UE. Polska będzie również zabiegała, by parametry kluczowe dla absorpcji środków, w tym kwestia kwalifikowalności VAT, nie była gorsze niż w latach 2007-2013.

W kwestii Wspólnej Polityki Rolnej Polska stoi na stanowisku, by wypracowane zostały takie rozwiązania, które umożliwią polskim rolnikom konkurowanie na jednolitym rynku na sprawiedliwych zasadach poprzez mechanizmy wyrównywania płatności bezpośrednich w kierunku średniej UE. Uważamy, że istotnym wsparciem w polityce rolnej jest II filar, czyli program rozwoju obszarów wiejskich.


Zobacz także