Raport krajowy z ćwiczenia NATO-CMX 2012 oraz z krajowego ćwiczenia uzupełniającego

Rada Ministrów zapoznała się z Raportem krajowym z ćwiczenia NATO-CMX 2012 oraz z krajowego ćwiczenia uzupełniającego, przedłożonym przez dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.


Ćwiczenie zarządzania kryzysowego NATO-CMX, w którym zaangażowane były struktury cywilno-wojskowe, było przeprowadzone w dniach 12-16 listopada 2012 r. Testowano w nim rozwiązania i procedury dotyczące reagowania na zagrożenia asymetryczne w przypadku ataków na strukturę teleinformatyczną oraz na zagrożenia środkami chemicznymi, biologicznymi i radiacyjnymi (CBR). Scenariusz przewidywał narastające zagrożenie, którego źródło znajdowało poza obszarem północnoatlantyckim dla państw NATO i infrastruktury sojuszu oraz ataki ze strony grup terrorystycznych.

Główne cele ćwiczenia:

  •     wzmocnienie sojuszniczych zdolności zarządzania kryzysowego poprzez doskonalenie procedur, instrumentów działania, konsultacji oraz kolektywnego podejmowania decyzji przez państwa NATO,
  •     weryfikacja wybranych elementów narodowego systemu zarządzania kryzysowego, szczególnie dotyczących ataków na infrastrukturę teleinformatyczną i zagrożenia środkami CBR.

Krajowe ćwiczenie uzupełniające rozgrywane było między podmiotami polskimi. Scenariusz zakładał wstrzymanie dostaw ropy naftowej spowodowane cyberatakiem na system informatyczny operatora rurociągów naftowych oraz paliwowych. W ćwiczeniu chodziło o skuteczną reakcję na te zagrożenia.

Główne cele ćwiczenia:

  •     sprawdzenie wybranych elementów reagowania kryzysowego na hipotetyczny atak cyberterrorystyczny i atak terrorystyczny na infrastrukturę teleinformatyczną sterującą rurociągami przesyłowymi paliw płynnych,
  •     weryfikacja rozwiązań legislacyjnych i procedur wprowadzania ograniczeń na rynku paliw.

Oba ćwiczenia miały charakter aplikacyjnych ćwiczeń sztabowych struktur decyzyjnych i eksperckich.

Oceniając uczestnictwo Polski w ćwiczeniu na szczeblu sojuszniczym, postuluje się skoncentrowanie uwagi na jednym wybranym typie zagrożeń, co pozwoliłoby dogłębnie przetestować sposób reakcji w danym obszarze. Celem powinno być poszerzeniei zwiększenie politycznych konsultacji oraz rozwijanie sojuszniczych i narodowych zdolności zarządzania kryzysowego. W przyszłych ćwiczeniach rekomenduje się testowanie aktywnych form sojuszniczej odpowiedzi na zagrożenia poprzez sprawdzenie procedur uruchamiania zespołów reagowania na zagrożenia.

Odnośnie do ćwiczeń na szczeblu krajowym, rekomenduje się m.in. przegląd i doprecyzowanie podziału kompetencji na poziomie krajowym dotyczących inicjowania oraz realizacji narodowych przedsięwzięć zarówno w ramach Traktatu Waszyngtońskiego (art. 5 Traktatu), jak i przedsięwzięć spoza art. 5 Traktatu. Na poziomie krajowym postuluje się ponadto przegląd procedur koordynacji dotyczących udzielania i przyjmowania pomocy w ramach mechanizmów międzynarodowych.


Zobacz także