Projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o Inspekcji Handlowej

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o Inspekcji Handlowej, przedłożony przez ministra przedsiębiorczości i technologii.


Wprowadzono rozwiązania, których celem jest wzmocnienie systemu nadzoru i kontroli nad wprowadzanymi do obrotu kotłami na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW, tj. takich, które są powszechnie używane przez gospodarstwa domowe, a także małe i średnie zakłady produkcyjne oraz usługowe. Nowe regulacje ograniczą wprowadzanie na rynek kotłów niespełniających standardów emisyjności, określonych w przepisach krajowych i unijnych.

W 2017 r. minister rozwoju i finansów wydał rozporządzenie z 1 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Regulacja ta jest jednym z elementów programu „Czyste powietrze”. Rozporządzenie wprowadziło do polskiego porządku prawnego restrykcyjne wymagania dla kotłów na paliwo stałe. Rozwiązania te dotyczą kotłów od 0 do 500 kW i stanowią, że od 1 października 2017 r. obowiązują krajowe wymagania dotyczące tlenku węgla, organicznych związków gazowych oraz pyłu, a także wprowadzony jest zakaz stosowania rusztu awaryjnego. 11 marca 2019 r. weszło w życie rozporządzenie ministra przedsiębiorczości i technologii z 21 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań dla kotłów na paliwo stałe. Mimo przeprowadzonej nowelizacji rozporządzenia z 1 sierpnia 2017 r., niezbędne okazało się wprowadzanie zmian na poziomie ustawowym.

W projekcie ustawy przewidziano rozwiązania wzmacniające efektywność systemu kontroli przestrzegania przepisów dotyczących wymagań dla kotłów na paliwo stałe. W praktyce nowe regulacje umożliwią wykonywanie skutecznej kontroli przez organy Inspekcji Handlowej, dotyczące spełniania przez przedsiębiorców – wprowadzających do obrotu kotły na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW – wymagań zawartych w znowelizowanym rozporządzeniu z 1 sierpnia 2017 r.

W przypadku niespełnienia tych wymagań, organy Inspekcji Handlowej będą mogły ograniczyć wprowadzanie tych urządzeń do obrotu oraz nakładać na przedsiębiorców administracyjne kary pieniężne (może to być np. do 5 proc. przychodu uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym ze sprzedaży przestarzałych kotłów, ale nie mniej niż 10 tys. zł, tj. tyle ile wynosi średnia rynkowa wartość jednego kotła klasy 5, czyli najbardziej ekologicznego i nowoczesnego).

Dodatkowo, wprowadzono regulacje ograniczające wprowadzanie do obrotu w Polsce kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW –  niespełniających polskich wymagań – przez podmioty z innych krajów Unii Europejskiej, Turcji i państw EFTA (będących stroną umowy o EOG). Umożliwi to skuteczne zwalczanie nadużyć i niedopuszczanie do obrotu kotłów o parametrach niezgodnych z polskimi wymaganiami. Oznacza to, że producenci z tych państw i naszego kraju będą podlegać takim samym wymaganiom dotyczącym kotłów na paliwo stałe.

Doszczelnienie systemu kontroli nad wprowadzaniem do obrotu kotłów na paliwo stałe, ograniczy sprzedaż urządzeń wysokoemisyjnych reklamowanych jako niskoemisyjne, i tym samym ograniczy nieuczciwą konkurencję, która jest udziałem nierzetelnych sprzedawców i producentów (np. fałszujących  świadectwa jakości kotłów lub sprzedających kotły bezklasowe pod innymi nazwami). Przepisy uszczelniające obrót kotłami niespełniającymi norm emisyjności będą miały także pozytywny wpływ na poprawę jakości powietrza w Polsce oraz zdrowie obywateli, bo spowodują zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do powietrza z sektora komunalno-bytowego.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zanieczyszczone powietrze w Polsce jest przyczyną przedwczesnej śmierci ok. 45 tys. osób rocznie. Z kolei tzw. niska emisja – wytwarzana przez sektor komunalno-bytowy i małe zakłady produkcyjne wykorzystujące do ogrzewania kotły na paliwo stałe – odpowiada w Polsce za ok. 19 tys. przedwczesnych zgonów (według raportu zamówionego przez MPiT, wrzesień 2018 r.).

Nowe rozwiązania mają obowiązywać po 14 dniach od daty ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem artykułu, który powinien wejść w życie 1 stycznia 2020 r.


Zobacz także