Projekt ustawy o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, przedłoż

 Projekt ustawy o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, przedłożony przez ministra spraw wewnętrznych i administracji.


Projekt nowelizacji ustawy zawiera przepisy dostosowujące prawo polskie do dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady (2008/51/WE z maja 2008 r.).

Zgodnie z projektem, przyjęto bardziej rygorystyczne zapisy dotyczące części składowych broni palnej. Jej istotnymi częściami są: szkielet broni, baskila, lufa, zamek, suwadło, komora zamkowa oraz bęben nabojowy. Częściami amunicji są: wypełnione materiałami wybuchowymi, chemicznymi środkami obezwładniającymi lub zapalającymi bądź innymi substancjami zagrażającymi życiu lub zdrowiu, spłonki inicjujące spalanie materiału wybuchowego i materiał wybuchowy służący do miotania. Przyjęte zapisy mają istotne znaczenie, bowiem umożliwiają dokładne określenie przebiegu transakcji handlowych, ponieważ każda część broni jest oznakowana specjalnym numerem.

Do projektu ustawy włączono również przepis, na podstawie którego zabronione jest dokonywanie przeróbek broni zmieniających jej rodzaj, kaliber lub przeznaczenie. Chodzi tu szczególnie o przeróbki dotyczące broni palnej gazowej, przeznaczonej do miotania na odległość substancji obezwładniających.

Określono, że bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota lub jest przeznaczona do miotania bądź może być przeznaczona do miotania jednego lub więcej pocisków lub substancji w wyniku działania materiału wybuchowego. Ponadto wskazano, że replika broni palnej jest urządzeniem, którego budowa (ze względu na zasady działania, kształt i wymiary elementów oraz materiały) odwzorowuje konkretny model broni palnej.

Wprowadzono nowe zapisy dotyczące wydawania Europejskiej karty broni palnej. Zgodnie z propozycją, będzie to dokument imienny, potwierdzający uprawnienie do posiadania broni palnej, wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego UE, który umożliwia legalne posiadanie i używanie broni w innym państwie członkowskim. W Europejskiej karcie powinny być uwzględnione informacje, takie m.in. jak: tożsamość osoby posiadającej pozwolenie na broń (imię i nazwisko, data urodzenia i adres stałego pobytu), dane identyfikacyjne broni palnej, data ważności Karty, cel lub warunki pozwolenia.

Wprowadzono również przepis umożliwiający, zgodnie z prawem europejskim, nabywanie broni lub amunicji przy użyciu środków porozumiewania się na odległość oraz określono warunki nabywania broni w ten sposób. W projekcie zawarto przepis mówiący o tym, że cudzoziemiec, obywatel państwa członkowskiego UE, zamieszkujący w Polsce i posiadający prawo pobytu lub stałego pobytu w naszym państwie, może posiadać broń łowiecką lub sportową łącznie z amunicją, na podstawie Europejskiej karty broni palnej, która została wydana przez władze państw, pod warunkiem że broń jest wpisana do Karty, a jej posiadanie nie jest zabronione w Polsce.

W projekcie ustawy uregulowano ponadto kwestie obrotu amunicją. Zmieniono i rozszerzono definicję obrotu, wprowadzając do niej pośrednictwo polegające na negocjowaniu, doradztwie handlowym oraz pomocy w zawieraniu umów. Z obowiązku uzyskania koncesji na obrót bronią wyłączono broń pozbawioną cech użytkowych. Wynika to z faktu, że broń taka podlega ewidencjonowaniu przez jednostkę potwierdzającą pozbawienie cech użytkowych. Z koncesjonowania wyłączono również obrót działami (haubice, armaty, moździerze, haubicoarmaty), czołgami, wojennymi jednostkami pływającymi oraz statkami powietrznymi pozbawionymi cech użytkowych (bojowych), a więc takie, które trwale utraciło atrybuty wojskowe.

W związku z tym, że przedsiębiorca po zakończeniu działalności gospodarczej musi przekazać ewidencję dotyczącą wytwarzania i obrotu bronią organowi administracji państwowej, organ, który będzie ją odbierać musi przechowywać tę dokumentację przez okres nie krótszy niż 20 lat. Ma to znaczenie ze względu na historię śledzenia losów broni.

Doprecyzowano, jakie informacje powinno zawierać oznakowanie broni i gdzie je należy umieszczać. Minister gospodarki będzie ustalać kod cyfrowy lub alfanumeryczny oznakowania. Takie same wymagania dotyczą określenia oznakowania opakowania amunicji, a więc – nazwa wytwórcy, numer identyfikacyjny partii, kaliber i typ amunicji.

 


Zobacz także