Projekt ustawy o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym, przedłożony przez ministra finansów.


Zasadniczym celem projektu ustawy jest:

  1. implementacja Zalecenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z 22 grudnia 2011 r. w sprawie mandatu makroostrożnościowego organów krajowych,
  2. dokonanie częściowego wdrożenia dyrektywy nr 2013/36/UE z 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zwanej dalej „dyrektywą CRD IV” (ustawa również służy stosowaniu unijnego rozporządzenia nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zwanego dalej „rozporządzeniem CRR”).

Istotą rozwiązań ujętych w projekcie jest:

  • ustanowienie Komitetu Stabilności Finansowej organem odpowiedzialnym za nadzór makroostrożnościowy w odniesieniu do systemu finansowego oraz odpowiedzialnym za zarządzanie kryzysowe w systemie finansowym, a tym samym uchylenie obowiązującej obecnie ustawy z 7 listopada 2008 r. o Komitecie Stabilności Finansowej;
  • wprowadzenie na gruncie prawa polskiego formalnych ram polityki makroostrożnościwej, której celem jest w szczególności wzmacnianie odporności systemu finansowego na wypadek materializacji ryzyka systemowego, w tym wspieranie długookresowego, zrównoważonego wzrostu gospodarczego kraju poprzez stosowanie instrumentów makroostrożnościowych. Nadzór makroostrożnościowy zajmuje się systemem finansowym jako całością, bezpośrednio nie ingeruje w sytuację finansową poszczególnych instytucji wchodzących w skład systemu;
  • transpozycja dyrektywy CRD IV w zakresie buforów kapitałowych do polskiego porządku prawnego, tj. ustanowienie dodatkowych wymogów kapitałowych dla instytucji kredytowych lub firm inwestycyjnych, tzw. buforów kapitałowych (bufora zabezpieczającego, bufora antycyklicznego, bufora ryzyka systemowego, bufora instytucji o znaczeniu systemowym);
  • dostosowanie prawa krajowego do przepisów rozporządzenia CRR;
  • implementacja Zalecenia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego z 22 grudnia 2011 r. w sprawie mandatu makroostrożnościowego organów krajowych.

Projektowane przepisy mają na celu identyfikację, ocenę oraz monitorowanie ryzyka systemowego, a także podejmowanie odpowiednich działań w celu ograniczenia tego ryzyka. Poprzez ryzyko systemowe rozumie się ryzyko zakłócenia w funkcjonowaniu krajowego systemu finansowego, które, w razie jego urzeczywistnienia, zaburza działanie systemu finansowego i gospodarki narodowej, jako całości.

Identyfikacja i działanie w celu ograniczenia ryzyka systemowego będzie miało wpływ na stabilność krajowego systemu finansowego, będącego kluczowym elementem całej gospodarki.

Stabilność systemu finansowego zapewni stabilność źródeł finansowania dla przedsiębiorstw, zapewniając tym samym odpowiednie warunki dla ich funkcjonowania i rozwoju.

Działania podejmowane w związku z realizacją ustawowych zadań Komitetu Stabilności Finansowej, mające za cel ograniczanie ryzyka systemowego, powinny przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności polskiej gospodarki, a także poprawy jej postrzegania przez inwestorów.


Zobacz także