Krajowy Program Reform na rzecz realizacji strategii „Europa 2020”, przedłożony przez ministra gospodarki.

Krajowy Program Reform na rzecz realizacji strategii „Europa 2020”, przedłożony przez ministra gospodarki.


Przedstawiany dokument zawiera kierunki działań, dzięki którym Polska odpowie na współczesne wyzwania. Skorelowano w nim cele rozwojowe z priorytetami wyznaczonymi w strategii „Europa 2020”. Chodzi o: rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacjach, promowanie gospodarki zrównoważonej (czyli takiej, która w niewielkim stopniu obciąża środowisko naturalne, efektywniej wykorzystuje zasoby i jest konkurencyjna) oraz wzmacnianie gospodarki charakteryzującej się wysokim zatrudnieniem oraz spójnością ekonomiczną, społeczną i terytorialną.

Krajowy Program Reform obejmuje trzy obszary:
• infrastrukturę dla wzrostu zrównoważonego;
• innowacyjność dla wzrostu inteligentnego;
• aktywność dla wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu.

W warunkach największego od kilkudziesięciu lat kryzysu w gospodarce światowej, sytuacja polskiej gospodarki na tle państw Europy wypada korzystnie. Według danych GUS w 2010 r. Polska była jednym z najszybciej rozwijających się krajów w Europie.

Najbliższe lata, mimo relatywnie dobrej sytuacji, stawiają przed naszym państwem poważne wyzwania. Z tego względu szczególne działania powinny być skierowane na umocnienie gospodarki i zrównoważenie finansów publicznych. Jednym z podstawowych wymogów jest maksymalne wykorzystanie szans rozwojowych. Oznacza to wdrażanie reform, które pomogą odrobić zaległości rozwojowe oraz budować nowe przewagi konkurencyjne.

Osiągnięcie wzrostu inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu oznaczać będzie realizację strategii „Europa 2020”, która umożliwi powstanie gospodarki na miarę XXI wieku. Krajowy Program Reform (KPR) uwzględnia także wytyczne Rady Europejskiej z marca 2011 r. skierowane do państw członkowski UE, dotyczące konsolidacji fiskalnej i reform strukturalnych. W programie zapisano zalecenia wynikające z przystąpienia Polski do „Paktu Euro Plus”. Chodzi m.in. o działania skierowane na wspieranie konkurencyjności, zatrudnienia, stabilności finansów publicznych oraz stabilności finansowej. Ponadto w KPR uwzględniono szerszą inicjatywę rządu, która oznacza nowe, zintegrowane, ponadsektorowe podejście do problemów społeczno-gospodarczych. Nowy system zarządzania rozwojem kraju został przedstawiony w „Długookresowej strategii rozwoju kraju” oraz w „Koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju i planie zagospodarowania przestrzennego kraju”.

Do 2020 roku najważniejszymi dokumentami strategicznymi będą: Średniookresowa strategia rozwoju kraju, Krajowy Program Reform oraz 9 strategii zintegrowanych: Strategia innowacyjności i efektywności gospodarki; Strategia rozwoju kapitału ludzkiego; Strategia rozwoju transportu do 2020 roku; Bezpieczeństwo energetyczne i środowisko; Sprawne państwo; Strategia rozwoju kapitału społecznego; Krajowa strategia rozwoju regionalnego 2010-2020. Regiony, miasta, obszary wiejskie; Strategia rozwoju systemu bezpieczeństwa narodowego RP; Strategia zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa.

Program określa działania, które należy podjąć do 2014 r. Przewiduje się jego coroczną aktualizację, która umożliwi wskazywanie zadań priorytetowych.

Krajowy Program Reform koncentruje się na zadaniach, które mają na celu odrobienie zaległości rozwojowych oraz budowę nowych przewag konkurencyjnych. Odrabianie zaległości rozwojowych to przede wszystkim skracanie dystansu infrastrukturalnego w transporcie, energetyce, telekomunikacji, infrastrukturze społecznej oraz podniesienie jakości stanowionego prawa i usług świadczonych przez administrację publiczną. Budowanie nowych przewag konkurencyjnych to poprawa zdolności innowacyjnych przedsiębiorstw oraz społeczeństwa. Chodzi ponadto o ściślejsze powiązanie sektora nauki i szkolnictwa wyższego ze sferą gospodarki. Rozwój nowych technologii, powszechny dostęp do Internetu zwiększą innowacyjność polskiej gospodarki i umożliwią jej dynamiczny rozwój.
W programie w możliwie szerokim zakresie uwzględniono wykorzystywanie środków z Polityki Spójności i Wspólnej Polityki Rolnej UE.


Zobacz także