Władysław Grabski
13 grudnia 1923 r. - 14 listopada 1925 r.
Władysław Grabski
Urodził się 7 lipca 1874 r. w Burowie (pow. łowicki) w rodzinie ziemiańskiej.
W Paryżu i Halle studiował m.in. ekonomię i historię. W 1904 r. był współzałożycielem nielegalnego, związanego z endecją Związku Pracy Narodowo-Politycznej. W latach 1905-1912 trzykrotnie wybierany na posła ziemi warszawskiej rosyjskiej Dumy Państwowej.
Podczas I wojny światowej zajmował się organizowaniem pomocy dla ludności polskiej w Rosji.
W latach 1919-1920 oraz 1923-1925 minister skarbu, Premier w okresie niepowodzeń podczas wojny polsko-radzieckiej 1920 r. Ówcześni przeciwnicy krytykowali go za zbytnią uległość na konferencji w Spa. W 1923 r. ponownie stanął na czele rządu. Do czasu ustąpienia ze stanowiska zdołał przeprowadzić gruntowną reformę walutową.
Od 1925 r. powrócił do pracy naukowej. W latach 1926-1928 był rektorem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, natomiast w 1936 r. założył Instytut Socjologii Wsi.
Zmarł 1 marca 1938 r.
W Paryżu i Halle studiował m.in. ekonomię i historię. W 1904 r. był współzałożycielem nielegalnego, związanego z endecją Związku Pracy Narodowo-Politycznej. W latach 1905-1912 trzykrotnie wybierany na posła ziemi warszawskiej rosyjskiej Dumy Państwowej.
Podczas I wojny światowej zajmował się organizowaniem pomocy dla ludności polskiej w Rosji.
W latach 1919-1920 oraz 1923-1925 minister skarbu, Premier w okresie niepowodzeń podczas wojny polsko-radzieckiej 1920 r. Ówcześni przeciwnicy krytykowali go za zbytnią uległość na konferencji w Spa. W 1923 r. ponownie stanął na czele rządu. Do czasu ustąpienia ze stanowiska zdołał przeprowadzić gruntowną reformę walutową.
Od 1925 r. powrócił do pracy naukowej. W latach 1926-1928 był rektorem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, natomiast w 1936 r. założył Instytut Socjologii Wsi.
Zmarł 1 marca 1938 r.