Stanisław Mikołajczyk
14 lipca 1943 r. - 24 listopada 1944 r.
Stanisław Mikołajczyk
Urodził się 18 lipca 1901 r.
W latach międzywojennych działacz ruchu ludowego, m.in. prezes Wielkopolskiego Związku Młodzieży Wiejskiej i przewodniczący Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych. Poseł na sejm w latach 1930-1935, od 1935 r. wiceprezes Stronnictwa Ludowego.
Od września 1939 r., na emigracji, wiceprezes Rady Narodowej i członek Komitetu dla Spraw Kraju, od 1941 r, minister spraw wewnętrznych. Po śmierci gen. W. Sikorskiego prezes Rady Ministrów na wychodzstwie do 1944 r.
Po powrocie do kraju w 1945 r. objął stanowisko II wicepremiera i ministra reform rolnych w Tymczasowym Rządzie edności Narodowej. Na skutek metod stosowanych przez komunistów (represje wobec działaczy PSL, sfałszowanie wyników referendum z 1946 r. oraz wyborów do sejmu z 1947 r.), mimo popracia społecznego został wyeliminowany z życia politycznego. Zagrożony aresztowaniem potajemnie opuścił Polskę jesienią 1947 r.
Na emigracji podjął działalność polityczną, tworząc Polski Narodowy Komitet Demokratyczny, który nie odegrał jednak znaczniejszej roli, lokując się poza instytucjami emigracyjnego legalizmu. Brał znaczący udział w pracach tzw. Międzynarodówki Chłopskiej. W 1948 r. opublikował wspomnienia "Gwałt na Polsce".
Zmarł 13 grudnia 1966 r. w Waszyngtonie.
W latach międzywojennych działacz ruchu ludowego, m.in. prezes Wielkopolskiego Związku Młodzieży Wiejskiej i przewodniczący Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych. Poseł na sejm w latach 1930-1935, od 1935 r. wiceprezes Stronnictwa Ludowego.
Od września 1939 r., na emigracji, wiceprezes Rady Narodowej i członek Komitetu dla Spraw Kraju, od 1941 r, minister spraw wewnętrznych. Po śmierci gen. W. Sikorskiego prezes Rady Ministrów na wychodzstwie do 1944 r.
Po powrocie do kraju w 1945 r. objął stanowisko II wicepremiera i ministra reform rolnych w Tymczasowym Rządzie edności Narodowej. Na skutek metod stosowanych przez komunistów (represje wobec działaczy PSL, sfałszowanie wyników referendum z 1946 r. oraz wyborów do sejmu z 1947 r.), mimo popracia społecznego został wyeliminowany z życia politycznego. Zagrożony aresztowaniem potajemnie opuścił Polskę jesienią 1947 r.
Na emigracji podjął działalność polityczną, tworząc Polski Narodowy Komitet Demokratyczny, który nie odegrał jednak znaczniejszej roli, lokując się poza instytucjami emigracyjnego legalizmu. Brał znaczący udział w pracach tzw. Międzynarodówki Chłopskiej. W 1948 r. opublikował wspomnienia "Gwałt na Polsce".
Zmarł 13 grudnia 1966 r. w Waszyngtonie.