Marek Belka
2 maja 2004 r. - 31 października 2005 r.
Marek Belka
Urodził się 9 stycznia 1952 r. w Łodzi.
Jest absolwentem Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego W 1978 roku uzyskał stopień doktora, w 1986 - habilitację, a w 1994 r.tytuł profesora nauk ekonomicznych.
Swoją karierę polityczną rozpoczął w 1990 r., zostając doradcą i konsultantem w Ministerstwie Finansów, a następnie Ministerstwie Przekształceń Własnościowych i Centralnym Urzędzie Planowania. W 1996 r. powołany na stanowisko konsultanta Banku Światowego. W latach 1994-1996 był wiceprzewodniczącym Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów, a następnie doradcą ekonomicznym Prezydenta RP.W lutym 1997 r. został powołany - w miejsce Grzegorza Kołodki - na wicepremiera i ministra finansów w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. Funkcje sprawował do października 1997 r.
W październiku 2001 r. został powołany ponownie na stanowiska wicepremiera i ministra finansów, w rządzie Leszka Millera. Stanowisko opuścił w lipcu 2002 r.
Od czerwca do października 2003 r. był szefem koalicyjnej Rady Koordynacji Międzynarodowej w Iraku, odpowiedzialny za stworzenie tymczasowego rządu tym kraju. Od listopada 2003 r. do kwietnia 2004 r. dyrektor ds. polityki gospodarczej w Tymczasowych Władzach Koalicyjnych w Iraku. Był odpowiedzialny za reformę walutową, stworzenie od podstaw nowego systemu bankowego i ogólny nadzór nad gospodarką Iraku.
W kwietniu 2004 r. został zgłoszony jako prezydencki kandydat na następcę premiera Leszka Millera. 2 maja tego roku został desygnowany i oficjalnie powołany na stanowisko Premiera RP oraz Przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej. 24 czerwca Sejm udzielił mu wotum zaufania. Obowiązki Prezesa Rady Ministrów pełnił do 31 października 2005 r.
27 grudnia 2005 r. został mianowany sekretarzem wykonawczym Komisji Gospodarczej ONZ ds. Europy. Pełnił także funkcję dyrektora Departamentu Europejskiego Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
Od czerwca 2010 r. pełni funkcję prezesa Narodowego Banku Polskiego.
Jest absolwentem Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego Uniwersytetu Łódzkiego W 1978 roku uzyskał stopień doktora, w 1986 - habilitację, a w 1994 r.tytuł profesora nauk ekonomicznych.
Swoją karierę polityczną rozpoczął w 1990 r., zostając doradcą i konsultantem w Ministerstwie Finansów, a następnie Ministerstwie Przekształceń Własnościowych i Centralnym Urzędzie Planowania. W 1996 r. powołany na stanowisko konsultanta Banku Światowego. W latach 1994-1996 był wiceprzewodniczącym Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów, a następnie doradcą ekonomicznym Prezydenta RP.W lutym 1997 r. został powołany - w miejsce Grzegorza Kołodki - na wicepremiera i ministra finansów w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. Funkcje sprawował do października 1997 r.
W październiku 2001 r. został powołany ponownie na stanowiska wicepremiera i ministra finansów, w rządzie Leszka Millera. Stanowisko opuścił w lipcu 2002 r.
Od czerwca do października 2003 r. był szefem koalicyjnej Rady Koordynacji Międzynarodowej w Iraku, odpowiedzialny za stworzenie tymczasowego rządu tym kraju. Od listopada 2003 r. do kwietnia 2004 r. dyrektor ds. polityki gospodarczej w Tymczasowych Władzach Koalicyjnych w Iraku. Był odpowiedzialny za reformę walutową, stworzenie od podstaw nowego systemu bankowego i ogólny nadzór nad gospodarką Iraku.
W kwietniu 2004 r. został zgłoszony jako prezydencki kandydat na następcę premiera Leszka Millera. 2 maja tego roku został desygnowany i oficjalnie powołany na stanowisko Premiera RP oraz Przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej. 24 czerwca Sejm udzielił mu wotum zaufania. Obowiązki Prezesa Rady Ministrów pełnił do 31 października 2005 r.
27 grudnia 2005 r. został mianowany sekretarzem wykonawczym Komisji Gospodarczej ONZ ds. Europy. Pełnił także funkcję dyrektora Departamentu Europejskiego Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
Od czerwca 2010 r. pełni funkcję prezesa Narodowego Banku Polskiego.