Kazimierz Świtalski
14 kwietnia 1929 r. - 7 grudnia 1929 r.
Kazimierz Świtalski
Urodził się 4 marca 1886 r.
Przed I wojną światową należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. W latach 1914-1917 pełnił służbę w Legionach Polskich, a od 1918 r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W grudniu 1918 r. trafił do Adiutantury Generalnej Naczelnego Wodza w Belwederze, gdzie pełnił różne funkcje do 1925 r.
Od czerwca 1926 r. zastępca szefa Kancelarii Cywilnej Prezydenta. W latach 1926-1928 był dyrektorem Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, między 27 czerwca 1928 a 13 kwietnia 1929 r. ministrem wyznań religii i oświecenia publicznego, a od 14 maja do 7 grudnia 1929 r. Premierem. Następnie poseł i marszałek Sejmu z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (1930-1935).
W latach 1935-1936 piastował urząd Wojewody krakowskiego. Pomiędzy rokiem 1935 a 1938 r. z nominacji Prezydenta trafił do Senatu, gdzie był wicemarszałkiem.
Współtworzył Instytut Badania Najnowszej Historii Polski w Warszawie (1923 r.) - później Instytut Józefa Piłsudskiego - którego wiceprezesem był od 1936 r. Podczas II wojny światowej przebywał w niewoli niemieckiej,. po wojnie, pod fałszywymi zarzutami, był więziony od 1948 do 1955 r.
Zmarł 28 grudnia 1962 r.
Przed I wojną światową należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. W latach 1914-1917 pełnił służbę w Legionach Polskich, a od 1918 r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W grudniu 1918 r. trafił do Adiutantury Generalnej Naczelnego Wodza w Belwederze, gdzie pełnił różne funkcje do 1925 r.
Od czerwca 1926 r. zastępca szefa Kancelarii Cywilnej Prezydenta. W latach 1926-1928 był dyrektorem Departamentu Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, między 27 czerwca 1928 a 13 kwietnia 1929 r. ministrem wyznań religii i oświecenia publicznego, a od 14 maja do 7 grudnia 1929 r. Premierem. Następnie poseł i marszałek Sejmu z ramienia Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (1930-1935).
W latach 1935-1936 piastował urząd Wojewody krakowskiego. Pomiędzy rokiem 1935 a 1938 r. z nominacji Prezydenta trafił do Senatu, gdzie był wicemarszałkiem.
Współtworzył Instytut Badania Najnowszej Historii Polski w Warszawie (1923 r.) - później Instytut Józefa Piłsudskiego - którego wiceprezesem był od 1936 r. Podczas II wojny światowej przebywał w niewoli niemieckiej,. po wojnie, pod fałszywymi zarzutami, był więziony od 1948 do 1955 r.
Zmarł 28 grudnia 1962 r.