Kazimierz Sabbat
5 sierpnia 1976 r. - 8 kwietnia 1986 r.
Kazimierz Sabbat
Urodził się 27 lutego 1913 r. w Bielmach Kapitulnych.
Na krótko przed wojną skończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Należał do harcerstwa. We wrześniu 1939 r. został zmobilizowany do armii; po wkroczeniu Armii Czerwonej na teren Polski ewakuował się przez Węgry do Francji. Po krótkiej służbie w marynarce wojennej jako instruktor wyszkolenia został skierowany do Brygady Zmotoryzowanej generała Maczka. Ranny podczas odwrotu dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie skierowano go do służby w Sztabie Głównym.
Po opuszczeniu wojska w 1948 r. założył własne przedsiębiorstwo i zajął się działalnością społeczną w harcerstwie i w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów. Od 1954 r., członek kierownictwa Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego - organu pełniącego funkcje zbliżone do rządowych. Równocześnie uczestniczył w pracach Niezależnej Grupy Politycznej, jednego z ugrupowań wchodzących w skład Tymczasowej Rady Jedności Narodowej; w 1969 r. został jej prezesem. Objął też prezesurę Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego.
Całą swą działalnoscią zabiegał o doprowadzenie do zjednoczenia ośrodków politycznych emigracji. W 1976 r. został Premierem rządu polskiego na uchodźstwie, a później Prezydentem na wychodźstwie.
Zmarł 19 lipca 1989 r.
Na krótko przed wojną skończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Należał do harcerstwa. We wrześniu 1939 r. został zmobilizowany do armii; po wkroczeniu Armii Czerwonej na teren Polski ewakuował się przez Węgry do Francji. Po krótkiej służbie w marynarce wojennej jako instruktor wyszkolenia został skierowany do Brygady Zmotoryzowanej generała Maczka. Ranny podczas odwrotu dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie skierowano go do służby w Sztabie Głównym.
Po opuszczeniu wojska w 1948 r. założył własne przedsiębiorstwo i zajął się działalnością społeczną w harcerstwie i w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów. Od 1954 r., członek kierownictwa Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego - organu pełniącego funkcje zbliżone do rządowych. Równocześnie uczestniczył w pracach Niezależnej Grupy Politycznej, jednego z ugrupowań wchodzących w skład Tymczasowej Rady Jedności Narodowej; w 1969 r. został jej prezesem. Objął też prezesurę Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego.
Całą swą działalnoscią zabiegał o doprowadzenie do zjednoczenia ośrodków politycznych emigracji. W 1976 r. został Premierem rządu polskiego na uchodźstwie, a później Prezydentem na wychodźstwie.
Zmarł 19 lipca 1989 r.