Janusz Jędrzejewicz
10 maja 1933 r. - 13 maja 1934 r.
Janusz Jędrzejewicz
Urodził się 21 czerwca 1885 r.
Od 1904 r. należał do PPS. Od 1914 do 1918 r. służył w Legionach Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1918-1923, w Wojsku Polskim, pełnił funkcję adiutanta Józefa Piłsudskiego; następnie w 1919 roku trafił do Oddziału II Frontu litewsko-białoruskiego, później do Oddziału III Sztabu Generalnego.
W 1924 r. stał się twórcą Powszechnego Uniwersytetu Korespondencyjnego. Od 1926 r. przez wiele lat redagował założony przez siebie miesięcznik "Wiedza i Życie". W 1929 r. stworzył stowarzyszenie nauczycielskie "Zrąb" oraz organizację młodzieży szkolnej "Straż Przednia". W latach 1930-1935 wiceprezes Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, z jego którego ramienia między 1928 a 1935 r. był posłem na Sejm. Kierując ministerstwem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (od 12 VIII 1931 do 22 II 1934), przeprowadził reformę szkolną. W 1933 r. był inicjatorem powstania Polskiej Akademii Literatury. Od 10 V 1933 do 13 V 1934 r. piastował urząd Premiera (był jednym z autorów tekstu Konstytucji kwietniowej 1935 r.). Pozostając przeciwnikiem Obozu Zjednoczenia Narodowego, utracił wpływ na sprawy polityczne. Po klęsce września 1939 r. udał się na emigrację.
Zmarł 16 marca 1951 r.
Od 1904 r. należał do PPS. Od 1914 do 1918 r. służył w Legionach Polskich i Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1918-1923, w Wojsku Polskim, pełnił funkcję adiutanta Józefa Piłsudskiego; następnie w 1919 roku trafił do Oddziału II Frontu litewsko-białoruskiego, później do Oddziału III Sztabu Generalnego.
W 1924 r. stał się twórcą Powszechnego Uniwersytetu Korespondencyjnego. Od 1926 r. przez wiele lat redagował założony przez siebie miesięcznik "Wiedza i Życie". W 1929 r. stworzył stowarzyszenie nauczycielskie "Zrąb" oraz organizację młodzieży szkolnej "Straż Przednia". W latach 1930-1935 wiceprezes Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, z jego którego ramienia między 1928 a 1935 r. był posłem na Sejm. Kierując ministerstwem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (od 12 VIII 1931 do 22 II 1934), przeprowadził reformę szkolną. W 1933 r. był inicjatorem powstania Polskiej Akademii Literatury. Od 10 V 1933 do 13 V 1934 r. piastował urząd Premiera (był jednym z autorów tekstu Konstytucji kwietniowej 1935 r.). Pozostając przeciwnikiem Obozu Zjednoczenia Narodowego, utracił wpływ na sprawy polityczne. Po klęsce września 1939 r. udał się na emigrację.
Zmarł 16 marca 1951 r.