Jan Krzysztof Bielecki
4 stycznia 1991 r. - 6 grudnia 1991 r.
Jan Krzysztof Bielecki
Urodził się 3 V 1951 r. w Bydgoszczy.
Ukończył Wydział Ekonomiki Transportu Wodnego Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1973-1980 był asystentem w Instytucie Ekonomiki Transportu Wodnego na tej uczelni. Równocześnie kierownik pracowni w Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych Ministerstwa Przemysłu Maszynowego i Hutnictwa. Od końca 1980 r. ekspert ekonomiczny NSZZ "Solidarność". W stanie wojennym działacz podziemnych struktur związku. Od 1985 r. prezes sopockiej Spółki Konsultingowej "Doradca". W 1989 r. był jednym z założycieli Gdańskiego Towarzystwa Społeczno-Gospodarczego Kongres Liberałów. Od lutego 1990 r. był członek Prezydium Kongresu Liberalno-Demokratycznego, a od kwietnia 1994 r. Unii Wolności - po połączeniu się UD i KLD.
Poseł na Sejm w latach 1989-1993.
W grudniu 1990 r. zostaje powołany na urząd Premiera. Po wyborach w październiku 1991 r. składa dymisję, która zostaje przyjęta przez Sejm w grudniu 1991 r. W rządzie Hanny Suchockiej był ministrem ds. integracji europejskiej i pomocy zagranicznej.
Od grudnia 1993 do września 2003 r. przedstawiciel Polski w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju.
W latach 2003 - 2010 prezes zarządu Banku Pekao SA.
Ukończył Wydział Ekonomiki Transportu Wodnego Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1973-1980 był asystentem w Instytucie Ekonomiki Transportu Wodnego na tej uczelni. Równocześnie kierownik pracowni w Ośrodku Doskonalenia Kadr Kierowniczych Ministerstwa Przemysłu Maszynowego i Hutnictwa. Od końca 1980 r. ekspert ekonomiczny NSZZ "Solidarność". W stanie wojennym działacz podziemnych struktur związku. Od 1985 r. prezes sopockiej Spółki Konsultingowej "Doradca". W 1989 r. był jednym z założycieli Gdańskiego Towarzystwa Społeczno-Gospodarczego Kongres Liberałów. Od lutego 1990 r. był członek Prezydium Kongresu Liberalno-Demokratycznego, a od kwietnia 1994 r. Unii Wolności - po połączeniu się UD i KLD.
Poseł na Sejm w latach 1989-1993.
W grudniu 1990 r. zostaje powołany na urząd Premiera. Po wyborach w październiku 1991 r. składa dymisję, która zostaje przyjęta przez Sejm w grudniu 1991 r. W rządzie Hanny Suchockiej był ministrem ds. integracji europejskiej i pomocy zagranicznej.
Od grudnia 1993 do września 2003 r. przedstawiciel Polski w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju.
W latach 2003 - 2010 prezes zarządu Banku Pekao SA.