Antoni Pająk
10 września 1955 r. - 14 czerwca 1965 r.
Antoni Pająk
Urodził się 31 lipca 1893 r.
W latach 1914-1917 walczył w Legionach Polskich, a w okresie 1918-1919 służył w Wojsku Polskim. Od 1919 r. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w latach 1920-1937 był członkiem jej Rady Naczelnej. Poseł na Sejm 1928-1930. Działał w Związku Inwalidów Wojennych - w latach 1927-1939 był jego prezesem a później wiceprezesem.
W 1940 r. został deportowany na Syberię, gdzie od 1941 do 1942 r. pełnił funkcję delegata ambasady polskiej w Jakucji. W 1942 r. został wydalony z ZSRR. 1943-1945 był delegatem opieki przy Armii Polskiej na Wschodzie. Od 1948 r. przebywał w Wielkiej Brytanii.
W latach 1955-1965 pełnił urząd Premiera Rządu RP na uchodźstwie.
Zmarł 26 listopada 1965 r.
W latach 1914-1917 walczył w Legionach Polskich, a w okresie 1918-1919 służył w Wojsku Polskim. Od 1919 r. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w latach 1920-1937 był członkiem jej Rady Naczelnej. Poseł na Sejm 1928-1930. Działał w Związku Inwalidów Wojennych - w latach 1927-1939 był jego prezesem a później wiceprezesem.
W 1940 r. został deportowany na Syberię, gdzie od 1941 do 1942 r. pełnił funkcję delegata ambasady polskiej w Jakucji. W 1942 r. został wydalony z ZSRR. 1943-1945 był delegatem opieki przy Armii Polskiej na Wschodzie. Od 1948 r. przebywał w Wielkiej Brytanii.
W latach 1955-1965 pełnił urząd Premiera Rządu RP na uchodźstwie.
Zmarł 26 listopada 1965 r.