Aleksander Skrzyński
20 listopada 1925 r. - 5 maja 1926 r.
Aleksander Skrzyński
Urodził się 19 marca 1882 r.
Karierę rozpoczynał od pracy w służbie dyplomatycznej Austro-Węgier. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę dwukrotnie pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych: w gabinecie Władysława Sikorskiego (1922-1923) oraz Władysława Grabskiego (1922-1923). Przyczynił się do uznania wschodnich granic Polski przez Radę Ambasadorów (1923); reprezentował Polskę na konferencji w Locarno (1925). Dostrzegając niebezpieczeństwo odradzającej się siły Niemiec, dążył do polepszenia stosunków z Wielką Brytanią i Ziązkiem Radzieckim. Między 20 XI 1925 a 5 V 1926 r. był Premierem i ministrem spraw zagranicznych. Politykę swego rządu opierał na walce z kryzysem gospodarczym, i próbami ustabilizowania pieniądza. Po przewrocie majowym 1926 r. wycofał się z życia politycznego.
Zmarł 25 września 1931 r.
Karierę rozpoczynał od pracy w służbie dyplomatycznej Austro-Węgier. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę dwukrotnie pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych: w gabinecie Władysława Sikorskiego (1922-1923) oraz Władysława Grabskiego (1922-1923). Przyczynił się do uznania wschodnich granic Polski przez Radę Ambasadorów (1923); reprezentował Polskę na konferencji w Locarno (1925). Dostrzegając niebezpieczeństwo odradzającej się siły Niemiec, dążył do polepszenia stosunków z Wielką Brytanią i Ziązkiem Radzieckim. Między 20 XI 1925 a 5 V 1926 r. był Premierem i ministrem spraw zagranicznych. Politykę swego rządu opierał na walce z kryzysem gospodarczym, i próbami ustabilizowania pieniądza. Po przewrocie majowym 1926 r. wycofał się z życia politycznego.
Zmarł 25 września 1931 r.