Aleksander Prystor
27 maja 1931 r. - 9 maja 1933 r.
Aleksander Prystor
Urodził się 2 stycznia 1874 r.
Był przyjacielem i bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego. Należał do Organizacji Bojowej PPS i PPS Frakcji Rewolucyjnej, działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim. W latach 1912-1917 był więziony przez władze rosyjskie. Od III 1917 do XI 1918 r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej (XI 1918-VI 1920).
Uczestniczył w wyprawie wileńskiej, był ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej. Jesienią 1920 r organizował Tymczasową Komisję Rządzącą Litwy Środkowej. Od 1922 r. pełnił różne funkcje w Wojsku Polskim (m.in. w Biurze Ścisłej Rady Wojennej i Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych). Po przejściu w stan spoczynku piastował kolejno urzędy: ministra pracy i opieki społecznej (14IV 1929-VIII 1930), ministra przemysłu i handlu (25 VII 1930-V 1931) i Premiera (27.V.1931-9.V.1933). W latach 1930-1935 był też posłem na sejm z listy państwowej Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, a w kadencji 1935 - 1939 senatorem z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego (do 1938 r. marszałek Senatu). Po wybuchu wojny światowej, od 18 IX 1939 r. przebywał na Litwie, a po włączeniu tego państwa do ZSRR został aresztowany.
Zmarł w 1941 r. w więzieniu.
Był przyjacielem i bliskim współpracownikiem Józefa Piłsudskiego. Należał do Organizacji Bojowej PPS i PPS Frakcji Rewolucyjnej, działał w Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckim. W latach 1912-1917 był więziony przez władze rosyjskie. Od III 1917 do XI 1918 r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej (XI 1918-VI 1920).
Uczestniczył w wyprawie wileńskiej, był ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej. Jesienią 1920 r organizował Tymczasową Komisję Rządzącą Litwy Środkowej. Od 1922 r. pełnił różne funkcje w Wojsku Polskim (m.in. w Biurze Ścisłej Rady Wojennej i Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych). Po przejściu w stan spoczynku piastował kolejno urzędy: ministra pracy i opieki społecznej (14IV 1929-VIII 1930), ministra przemysłu i handlu (25 VII 1930-V 1931) i Premiera (27.V.1931-9.V.1933). W latach 1930-1935 był też posłem na sejm z listy państwowej Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, a w kadencji 1935 - 1939 senatorem z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego (do 1938 r. marszałek Senatu). Po wybuchu wojny światowej, od 18 IX 1939 r. przebywał na Litwie, a po włączeniu tego państwa do ZSRR został aresztowany.
Zmarł w 1941 r. w więzieniu.