Kierownictwo KPRM
Władysław Bartoszewski
Sekretarz stanu, Pełnomocnik PRM ds. Dialogu Międzynarodowego
Urodził się 19 lutego 1922 r. w Warszawie.
Uczestniczył w cywilnej obronie Warszawy we wrześniu 1939 r. We wrześniu 1940 r., po zatrzymaniu w łapance na warszawskim Żoliborzu, trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, skąd został zwolniony w kwietniu 1941 r. dzięki staraniom PCK. W tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne - początkowo (do 1944 r.) studiował na tajnym Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Od sierpnia 1942 r. zaprzysiężony w AK - od listopada 1942 r. był równocześnie pracownikiem Delegatury Rządu na Kraj i zajmował się organizowaniem pomocy m.in. dla więźniów Pawiaka. Współorganizator Rady Pomocy Żydom „Żegota” w Warszawie i jej członek w latach 1942–1944. Walczył w powstaniu warszawskim; awansowany przez dowódcę AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” na stopień podporucznika, zweryfikowany w Londynie za dalszą działalność niepodległościową do jesieni 1945 r. w stopniu porucznika.
Po wojnie, w związku z represjami stalinowskimi (6,5 roku w więzieniach), został zmuszony do przerwania studiów. Dopiero w 1958 r., po ponownym przyjęciu na polonistykę UW, złożył pracę magisterską, ale w 1962 r. decyzją rektora UW został skreślony z listy studentów. Współpracował m.in. z Instytutem Pamięci Narodowej przy Prezydium Rady Ministrów oraz z Główną Komisją Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce. W 1946 r. zaangażował się w działalność PSL, opozycyjnego wobec władz komunistycznych. W roku 1946 był redaktorem „Gazety Ludowej”, w latach 1957-1960 „Stolicy” i od 1961 r. „Tygodnika Powszechnego”. Od 1963 r. przez 18 lat współpracował tajnie z Radiem Wolna Europa. Od 1969 r. jest członkiem zarządu, a obecnie prezesem polskiego Penklubu. W latach 70., z powodu aktywnej działalności opozycyjnej i kontaktów na Zachodzie, został objęty zakazem druku w Polsce (do jesieni 1974 r.) oraz poddany innym represjom. W sierpniu 1980 r. podpisał list intelektualistów do strajkujących robotników w Gdańsku. Wstąpił do NSZZ "Solidarność", w grudniu 1980 r. współzakładał Komitet Obrony Więzionych za Przekonania przy Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym internowany od grudnia 1981 do kwietnia 1982 r.
Wykładowca KUL w latach 1974-1985 - ma tytuł profesorski nadany przez rząd Bawarii, gdzie w latach 80. wykładał najnowszą historię Polski. W latach 1990-1995 był ambasadorem Polski w Austrii, dwukrotnie ministrem spraw zagranicznych RP (1995, 2000-2001) oraz senatorem (1997-2001). Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Od 1991 r. jest przewodniczącym Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a od 2001 r. - Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za pomoc udzielaną Żydom w czasie wojny, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata i tytułem Honorowego Obywatela Izraela, Orderem Orła Białego (1995) i wysokimi odznaczeniami Austrii, Estonii, Litwy, Hiszpanii i Węgier.
Kontakt do sekretariatu:
Uczestniczył w cywilnej obronie Warszawy we wrześniu 1939 r. We wrześniu 1940 r., po zatrzymaniu w łapance na warszawskim Żoliborzu, trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, skąd został zwolniony w kwietniu 1941 r. dzięki staraniom PCK. W tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne - początkowo (do 1944 r.) studiował na tajnym Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Od sierpnia 1942 r. zaprzysiężony w AK - od listopada 1942 r. był równocześnie pracownikiem Delegatury Rządu na Kraj i zajmował się organizowaniem pomocy m.in. dla więźniów Pawiaka. Współorganizator Rady Pomocy Żydom „Żegota” w Warszawie i jej członek w latach 1942–1944. Walczył w powstaniu warszawskim; awansowany przez dowódcę AK gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” na stopień podporucznika, zweryfikowany w Londynie za dalszą działalność niepodległościową do jesieni 1945 r. w stopniu porucznika.
Po wojnie, w związku z represjami stalinowskimi (6,5 roku w więzieniach), został zmuszony do przerwania studiów. Dopiero w 1958 r., po ponownym przyjęciu na polonistykę UW, złożył pracę magisterską, ale w 1962 r. decyzją rektora UW został skreślony z listy studentów. Współpracował m.in. z Instytutem Pamięci Narodowej przy Prezydium Rady Ministrów oraz z Główną Komisją Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce. W 1946 r. zaangażował się w działalność PSL, opozycyjnego wobec władz komunistycznych. W roku 1946 był redaktorem „Gazety Ludowej”, w latach 1957-1960 „Stolicy” i od 1961 r. „Tygodnika Powszechnego”. Od 1963 r. przez 18 lat współpracował tajnie z Radiem Wolna Europa. Od 1969 r. jest członkiem zarządu, a obecnie prezesem polskiego Penklubu. W latach 70., z powodu aktywnej działalności opozycyjnej i kontaktów na Zachodzie, został objęty zakazem druku w Polsce (do jesieni 1974 r.) oraz poddany innym represjom. W sierpniu 1980 r. podpisał list intelektualistów do strajkujących robotników w Gdańsku. Wstąpił do NSZZ "Solidarność", w grudniu 1980 r. współzakładał Komitet Obrony Więzionych za Przekonania przy Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym internowany od grudnia 1981 do kwietnia 1982 r.
Wykładowca KUL w latach 1974-1985 - ma tytuł profesorski nadany przez rząd Bawarii, gdzie w latach 80. wykładał najnowszą historię Polski. W latach 1990-1995 był ambasadorem Polski w Austrii, dwukrotnie ministrem spraw zagranicznych RP (1995, 2000-2001) oraz senatorem (1997-2001). Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Od 1991 r. jest przewodniczącym Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a od 2001 r. - Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Wielokrotnie odznaczany, m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za pomoc udzielaną Żydom w czasie wojny, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Polonia Restituta, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata i tytułem Honorowego Obywatela Izraela, Orderem Orła Białego (1995) i wysokimi odznaczeniami Austrii, Estonii, Litwy, Hiszpanii i Węgier.
Kontakt do sekretariatu:
- telefon: (22) 694 75 45, 694 68 23
- faks: (22) 694 74 34
- e-mail: bpdm@kprm.gov.pl
- internet: www.bpdm.kprm.gov.pl